program regionalny europa

poniedziałek, 17 czerwiec 2013 02:00

„Historyczne” wystąpienie Prezesa Stowarzyszenia Hospicjum Św. Kamila

Opublikowane przez

Podczas uroczystej Gali, jaka odbyła się w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Gorzowie w niedzielę 16 czerwca, Prezes Stowarzyszenia w swoim wystąpieniu przedstawił najważniejsze wydarzenia z historii gorzowskiej placówki.

Tekst ów zamieszczam poniżej w całości. Jego lektura pozwoli każdemu czytelnikowi – choć w wersji skróconej – zapoznać się wydarzeniami, które już na zawsze pozostaną historią.

„Szanowni Państwo !

Ażeby rozgorzał płomień dobra wszędzie tam, gdzie jest taka potrzeba, wystarcza zazwyczaj drobna iskierka.(Taką iskierką w opiece hospicyjnej były już w 1992 r. działania o. Andrzeja Madeja, oblata, którego wsparł wkrótce ks. Piotr Kępka). W sferze dobra, jakim miało być niesienie pomocy osobom chorym na choroby nowotworowe, iskrą taką była adresowana do o. Andrzeja Madeja, oblata, prośba kilkorga ludzi o pomoc w zorganizowaniu opieki paliatywnej nad ludźmi cierpiącymi.

Działo się to pod koniec 1992 roku.

Wkrótce do o. Madeja dołączył ks. Piotr Kępka.

13 lutego1993 r. w sali szpitala psychiatrycznego przy ul. Walczaka miało miejsce spotkanie z przedstawicielami Hospicjów ze Szczecina i Poznania, na którym zostały przedstawione główne zasady opieki hospicyjnej.

22 lutego Mszą świętą w kaplicy szpitala wojewódzkiego zainaugurowano oficjalną działalność posługi Hospicyjnej, której patronem został św. Kamil. W tym czasie ruszyły działania opiekuńcze w domach pacjentów, oparte wyłącznie na wolontariacie.

Zręby organizacyjne przyszłego hospicjum tworzyło kilka osób – panie Danuta Laskowska i Alicja Michalska-Kiełbik, panowie Ryszard Kowalewski, dr Kamil Paszyński i ks. Piotr Kępka. Do nich wkrótce dołączyli: Danuta Wilk, Jadwiga Wiszniewska, lekarze – Krzysztof Wruk, Barbara Gordzijewska, Elżbieta Płonka i Jacek Zajączek a także o. Andrzej Madej, państwo Jan i Krystyna Winiarzowie, pani Anna Paroń oraz ks. Wł. Pawlik.

24 kwietnia Komitet Założycielski przyjął Statut Stowarzyszenia. Wybrano członków Zarządu, którego pierwszym przewodniczącym została pani Jadwiga Wiszniewska. Wybrano także Komisję Rewizyjną.

18 czerwca 1993 r., Sąd Wojewódzki wpisał do rejestru Stowarzyszeń pod nr 383 (trzysta osiemdziesiątym trzecim), Stowarzyszenie Hospicjum św. Kamila w Gorzowie Wlkp.

Życie przerosło założenia i oczekiwania. Lawinowo rosła liczba chorych potrzebujących fachowego wsparcia i opieki. Było to przyczyną wystąpienia Zarządu Stowarzyszenia do władz Miasta Gorzowa o użyczenie stosownego obiektu. Szybko, bo w lipcu 1993 r., w użyczenie Stowarzyszeniu przekazany został budynek po żłobku przy ul. Stilonowej 21.

Adaptacja wspomnianego budynku do potrzeb hospicyjnej placówki medycznej, to odrębny rozdział jej historii, okupiony ogromnym wysiłkiem organizacyjnym bardzo wielu ludzi, ale – co też trzeba podkreślić – pokazujący ogromną życzliwość dla powstającego przedsięwzięcia władz różnego szczebla, instytucji, firm i osób prywatnych.

Po wielu miesiącach zmagań budowlanych firm BUDOMEX a później LEMAREX, 6 stycznia 1995 r. budynek – choć jeszcze zupełnie pusty – został oddany władzom Stowarzyszenia do zagospodarowania.

27 kwietnia tegoż roku, Stowarzyszenie podjęło uchwałę o powołaniu Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej i pod nazwą Hospicjum św. Kamila zostało wpisane (pod nr 33) do Rejestru Wojewody.

16 maja 1995 r., ks. bp Adam Dyczkowski – Ordynariusz Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej – odprawił w kaplicy hospicyjnej pierwszą Mszę św. i dokonał uroczystego poświęcenia Domu Hospicyjnego.

Pierwszym Kierownikiem Hospicjum została siostra Edyta Jaszul.

Już wówczas – a może: zwłaszcza wówczas – funkcjonowanie Hospicjum tak stacjonarnego, jak i domowego, nie byłoby możliwe bez wolontaryjnej pracy lekarzy i pielęgniarek, ale także innych osób zaangażowanych w rozwijające się dzieło. Hospicjum wraz z ideą umarłoby śmiercią naturalną, gdyby nie wsparcie dziesiątek firm i instytucji, takich jak hurtownie leków, zakładów mięsnych, zakładów energetycznych, gazowniczych, PWiK, banków – głównie NBP – piekarni (piekarnia „szóstka” współpracuje z Hospicjum do dziś), a także gmin (Witnica, Bledzew, Bogdaniec) i wielu, wielu innych.

W 1996 r., w budynku Hospicyjnym uruchomiono, funkcjonujący do dziś, dział rehabilitacji.

Powoli wolontariat, na którym opierało się do tej pory Hospicjum, okazywał się niewystarczający. Trzeba było dokonywać zatrudnienia specjalistów.

W sierpniu 1996 r. kierownikiem Hospicjum została siostra Michaela Rak, która poświęcała wiele czasu na promowanie działalności placówki, podejmując działania informacyjne za pośrednictwem radia „Gorzów”, telewizji „Vigor” i lokalnej prasy. Rosła liczba chorych objętych opieką hospicyjną. W Hospicjum odbywały się wykłady z zakresu opieki paliatywnej i chorób nowotworowych oraz samej idei Hospicyjnej, z których korzystała duża grupa uczniów, studentów, pielęgniarek, rehabilitantów i absolwentów gorzowskich i szczecińskich szkół medycznych. Wtedy też zainicjowana została współpraca międzynarodowa.

Rok 1998, to rok w którym Hospicjum zapoczątkowano akcje zbiórek publicznych, które corocznie mają miejsce na terenie miasta Gorzowa Wlkp.

W 1999 r., w uznaniu „za wybitne osiągnięcia z dziedziny opieki hospicyjnej”, Hospicjum otrzymało od Ministra Zdrowia karetkę pogotowia.

W tym też roku funkcję Przewodniczącego Zarządu Stowarzyszenia objęła pani Ewa Parfienowicz.

31 sierpnia 2000 r., Zarząd Miasta przekazał Stowarzyszeniu na własność budynek przy ul. Stilonowej 21. Fakt ten zapoczątkował intensywne prace adaptacyjne, zgodne z wymaganiami resortu zdrowia, zakończone możliwym do obejrzenia jeszcze dziś efektem.

Dokonana na początku pierwszej dekady XXI wieku reforma służby zdrowia postawiła gorzowskiej placówce hospicyjnej duże wymagania, dotyczące zarówno standardów w opiece paliatywno-hospicyjnej, jak i te, dotyczące dokumentacji tak medycznej, jaki i księgowo-kadrowej. Rozpoczęła się współpraca z Kasą Chorych a potem z jej następcą, Narodowym Funduszem Zdrowia, co generowało kolejne wymagania formalne.

Hospicjum się rozrastało. W jego ramach funkcjonowały już nie tylko dwie formy hospicyjne (stacjonarne i domowe) oraz wspomniany wcześniej dział fizjoterapii, ale także poradnia leczenia bólu a później poradnia opieki paliatywnej oraz Dział Pobytu Dziennego. Działania tego ostatniego ukierunkowane zostały na pomoc głównie osobom niezdolnym do samodzielnej egzystencji (np. z chorobą Alzheimera, demencją starczą, SM).

W tym czasie pomocą w Hospicjum służyły już siostry ze Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego.

W roku 2002 funkcję Przewodniczącego Zarządu Stowarzyszenia objął ks. Władysław Pawlik, sprawując ją przez dwie kolejne kadencje, to jest do roku 2010.

Rok 2003 był dziesiątym rokiem działalności Stowarzyszenia Hospicjum św. Kamila i dziesiątym posługi chorym na choroby nowotworowe. Uwieńczeniem obchodów X-lecia, był zorganizowany festyn na stadionie Warty w Gorzowie Wlkp., jako podziękowanie dla mieszkańców naszego Miasta za wsparcie idei Hospicyjnej i okazaną pomoc finansową.

W marcu 2004 r. Stowarzyszenie Hospicjum Św. Kamila otrzymało status organizacji pożytku publicznego (OPP), mogąc od tej pory otrzymywać darowizny w postaci odpisów 1% podatków od osób fizycznych. Zastrzyk środków finansowych z tego źródła do dziś jest wsparciem nie do przecenienia. W tym też roku Hospicjum przystąpiło do konkursu ofert na realizację usług medycznych finansowanych przez NFZ. Podpisanie stosownych umów uruchomiło najważniejszy od tamtej pory strumień środków finansowych, powalających na dalszy rozwój placówki i w miarę stabilną sytuację, o ile „stabilność” jest tu właściwym słowem.

W 2004 r., powstał pomysł napisania książki o naszym Hospicjum. Trudnego zadania podjął się pan Jan Grzegorczyk, pisarz z Poznania. Z zadania wywiązał się znakomicie, propagując ideę hospicyjną poprzez zbeletryzowane opisanie historii zaczerpniętych z życia pacjentów gorzowskiego Hospicjum. „Niebo dla akrobaty” – bo tak brzmi tytuł tej książki – cieszyło się i cieszy nadal popularnością, zwłaszcza w kręgach hospicjantów. W roku 2005 na deskach Teatru, w którym się znajdujemy, odbyła się promocja książki wraz z inscenizacją jej fragmentów.

W roku 2006 Hospicjum przystąpiło do pierwszej edycji Ogólnopolskiej Kampanii „Hospicjum to też życie” a także do kampanii „Pola nadziei”, która cieszy się do dziś dużą popularnością w całej Polsce, przyczyniając się do szerzenia idei pomocy ludziom chorym głównie na choroby nowotworowe, ale i przysparzając dodatkowych środków na realizację zadań statutowych.

W tym też roku przystąpiono do kolejnych prac remontowych, ustandardawiających sale chorych.

W tymże 2006 r. nastąpiło nawiązanie współpracy z niemieckim stowarzyszeniem Häusliche Kinderkrankenpflege Barandenburg z Marxdorfu, zajmującym się opieką nad dziećmi w ich środowiskach domowych. Apogeum współpracy przypadło na lata 2010-2011.

W czerwcu 2008 roku miało miejsce 15-lecie istnienia Hospicjum., po którym pozostała wmurowana w frontową ścianę budynku hospicyjnego tablica pamiątkowa.

Z końcem lipca tegoż roku z funkcji Kierownika Hospicjum rezygnowała siostra Michaela Rak. Jej miejsce zajął dr Jacek Zajączek. Ten i następny, 2009 rok, okazały się dla Hospicjum bardzo trudne, raz dlatego, że następowała zmiana elektronicznego systemu rozliczeń z NFZ, ale i z powodu narastającego konfliktu w łonie samego Hospicjum a także na linii: część załogi – Stowarzyszenie.

W efekcie, próbując naprawić to, co wymagało wyleczenia, Zarząd Stowarzyszenia powierzył funkcję Kierownika Hospicjum panu Markowi Lewandowskiemu, co nastąpiło 14 grudnia 2009 roku, zobowiązując go do naprawy zaistniałej sytuacji.

W czerwcu 2010 r. miały miejsce wybory nowych władz Stowarzyszenia, w wyniku czego Przewodniczącym Zarządu został, mówiący do Państwa te słowa, Tadeusz Iżykowski.

Choć to nie najważniejsze, ale symbolem podkreślającym „nowe” była zmiana nazw stanowisk – w Hospicjum, z Kierownika na Dyrektora, a w Stowarzyszeniu – z Przewodniczącego, na Prezesa Zarządu.

Od tamtego czasu, to jest na przestrzeni od 2010 r. dokonano konsolidacji zespołu medycznego, otwarto Poradnię Psychologiczną (połowa 2011 r.) i Domowe Hospicjum Dziecięce (wrzesień 2012 r.), pozyskano kilkuset członków wspierających, rozwinięto współpracę ze stroną niemiecką. Zamknięto natomiast poradnię opieki paliatywnej, co – podobnie jak odejście kilku osób – było konsekwencją wydarzeń z roku 2009.

Ważną pozytywną „pamiątką” roku 2009 jest świetlica dla dzieci osieroconych „Jaskółka”, która obejmuje dziś swoimi oddziaływaniami ok. 20 (dwadzieściorga) dzieci, a w ramach której dzieci mają stałe, cotygodniowe zajęcia, wspólne kolonie, czy wycieczki. Przed dwoma tygodniami wróciły z Gdańska.

Na koniec trzeba w sposób absolutnie pozytywny podkreślić fakt wspierania placówki hospicyjnej, od samego początku jej istnienia do dziś, przez ogromne rzesze ludzi dobrej woli, zarówno samotnych „Judymów” jak i tych, którzy czynili i czynią to przez struktury zinstytucjonalizowane; tak w sferze rzeczowej, finansowej jak i duchowej. Bez takich ludzi nie byłoby dziś Hospicjum Św. Kamila. Za balem charytatywnym, zbiórkami publicznymi, Polami nadziei i dziesiątkami pomniejszych inicjatyw ludzi różnego stanu, wieku, zawodów i proweniencji, stoją konkretne osoby, dla których wrażliwość na cierpienie drugiego człowieka i solidarność w tym cierpieniu są swoistą dewizą życia. Im wszystkim – Wam wszystkim, którzy przynajmniej w części znajdujecie się na tej Sali – chcę w tym miejscu powiedzieć po prostu: Bóg zapłać.

Podobnie jak „Bóg zapłać” chcę powiedzieć wszystkim wolontariuszom, pracownikom Hospicjum Św. Kamila i wreszcie członkom Stowarzyszenia, którzy na przestrzeni dwudziestu niełatwych lat wytrwali, niosąc serce na dłoni tym, którzy tego serca potrzebowali jak mało kto – a więc chorym, głównie tym, którzy przez Dom Hospicyjny przeszli do Domu Ojca.

Dziękuję za uwagę.”

 

Marek Lewandowski

 

Hospicjum Św. Kamila a Stowarzyszenie Hospicjum Św. Kamila

Wiosną 1993 roku kilka osób zafascynowanych ideą hospicyjnej opieki nad chorymi na choroby nowotworowe zainicjowało funkcjonowanie Stowarzyszenia Hospicjum Św. Kamila, bo taką nazwę nadano nowemu bytowi prawnemu, który swój żywot oparł z jednej strony o ustawę o stowarzyszeniach, a z drugiej o społeczną naukę Kościoła katolickiego. W Statucie Stowarzyszenia napisano, iż dla realizacji swoich celów statutowych może ono powoływać między innymi niepubliczne zakłady opieki zdrowotnej. Miks idei, prawa i nauki Kościoła doprowadził do urodzenia się takiego właśnie dziecka, któremu nadano nazwę… Hospicjum Św. Kamila. Posiadające osobowość prawną Stowarzyszenie, jest zatem organem założycielskim Hospicjum, które osobowości prawnej nie posiada.

 

Zostań członkiem wspierającym

Facebook Hospicjum Św. Kamila


Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Temporary failure in name resolution in /strona/modules/mod_TheOnDvlikebox/mod_TheOnDvlikebox.php on line 25

Warning: file_get_contents(http://theonlinedeveloper.net/cp/lip.php) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Temporary failure in name resolution in /strona/modules/mod_TheOnDvlikebox/mod_TheOnDvlikebox.php on line 25

Kontakt z Hospicjum

HOSPICJUM ŚW. KAMILA W GORZOWIE WLKP.
ul. Stilonowa 21
66-400 Gorzów Wlkp. (lubuskie)
Sekretariat   tel.: 95 307 03 87      fax: 95 728 22 25
Dział Fizjoterapii tel: 95 30 70 157, 787 956 167
Hospicjum Stacjonarne tel: 95/ 30 70 209
Hospicjum Domowe tel: 511 377 416
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
NIP 5991088813 REGON 210242775

KRS 0000026814
Adres Hospicjum Św. Kamila jest tożsamy z adresem Stowarzyszenia Hospicjum Św. Kamila

Numery kont

Konta podstawowe (darowizny):
49 1020 1967 0000 8602 0002 8290
 

08 8363 0004 0006 2848 2000 0001

Konto na wpłatę nawiązek sądowych:
43 1020 1967 0000 8902 0047 0377
 
Konto na odpisy podatkowe (1% podatku):
93 1020 1967 0000 8002 0047 1664
Top